GARİP ADAM - 1
Karşı kaldırımın
Sökülmüş taşlarının üstünde duran
Bir garip adam.
Göz bebeklerinin derinliklerinde
Görenlerin acıyan bakışlarıyla yıkılmış
Duvarları taştan yarı çökmüş bir han
Dört bir yanda kara yeşil yosunlar
Rüzgarlar hırçın rüzgarlar acımasız
Kalbini delip geçmiş
Dinmek inmek bilmez fırtınalar.
Ve derin bir yalnızlık içinde,
Kendiliğinden açılıp kapanan köhne kapılar.
Bin bir kez açılıp kapanan pencere,
Ölümüne direnmiş yüzlerce yıl.
Alın yazısı kaçınılmaz ecele.
Gidip de dönmeyen kalbi yaralılar
Ardından anlatılmış ölümsüz hatıralar
Ve yıllar yıllar yıllar boyu
Taşlarına kazınmış karşılıksız sevdalar.
Hala ayakta tek başına taş han
Ve de yapayalnız garip bir adam
Gecenin karanlığında han kapılarına
Donmuş gözlerle bakan.
Hıçkırık sesleri bazen hırçın bazen kesik kesik.
Han duvarları önünde bir garip adam.
Tüm benliğini sarmış ölümcül bir sessizlik.
03.03.2023
Hüseyin ÇOBAN